beklentiler!

 ...
 
  Mathilda:Galiba sana aşık oluyorum!
  Leon: bu duyguyu nerende hissediyorsun?
  Mathilda: Karnımda!
...
 
  Mathilda: Hayat her zaman bu kadar zor mudur, yoksa sadece çocukken mi?
  Leon: her zaman!
...

son günlerde kendimi, hayatı film repliklerindeki karelere özenerek geçen biri gibi hissetmeye başladım. her filmdeki bir konuşmaya takılıyorum..
sonra düşünüyorum, neden bizim hayatlarımızdaki konuşmalarımızda böyle değil?
cevap basit, biz hayatın akışı içerisinde düşüncelerimizi ya da konuşmalarımızı veya da davranışlarımızı planlayarak yapamayız, biriyle konuşurken karşıdan ne geleceğini bilerek konuşmayız, birisiyle karşılaştığımızda vereceğimiz tepkileri çoğu zaman bilemeyiz, sevmediğimiz birine soktuğumuz laflar da hiç romanlardaki gibi olmayacak!
 
hiç bir zaman onlar gibi olamayacak biriyle tartışırken verdiğimiz cevaplarımız, onlar gibi hiç bir zaman sonunu bilmediğimiz bir olaya ( ki genelde senaryo bellidir bir filmde:)) atamayacağız kendimizi, hep düşüneceğiz bir gün en nefret ettiğimiz kişiyle karşılaştığımızda söyeleyeceğimiz sözleri, hazır cevaplığımızı aklımızda sürekli düşüneceğiz, bazen karşımızdakine de zihnimizden rollar yazacağız,
sonra büyük gün geldiğinde sadece hayal kırıklığına uğrayacağız!
insan oğluna yakışır bir son!
 sıkıcı kimliğimiz, tembel alt kimliğimizle filmin sesini biraz daha açmaktan ya da kısmaktan başka işe yaramayan hayattaki tercihlerimizle kendimize ve çevremizdekilere kafamaızda yazdığımız rollerle sadece tek kişilik olan "büyük" tiyatrolarımızı oynayacağız zihnimizde..
  özeneceğiz!
gidişatına yön veremediğimiz olaylarıyla hayatın, sürekli sölemek istediklerimizle ama bi türlü cesaret edemediklerimizle film izleyeceğiz, dizilere tutnacağız...
 üzüleceğiz!
beklentilerimize filmlerdeki insanlar gibi cevap vermediği için hayatımız.
 heves edeceğiz!
bir gün basiretsiz iştahımızla hep o filmlerdekiler gibi olmayı düşleyeceğiz.
 bekleyeceğiz!
belkide bir gün bu saçma hayatımızdan bizi çekip kurataracak, hayatımızı filme çevirecek o insanı bekleyeceğiz ama onun vereceği acıları hiç istemeyeceğiz, masal gibi bi aşk yaşamak isteyeceğiz ama masallardaki sabra hiç eremeyeceğiz, roman gibi ani kararlarla değişen hayat isteyeceğiz ama birilerine uydu olmaktan hiç vazgeçmeyeceğiz,
acınası hayatlara yakışan mutsuz sonlar!
ve..
                                  THE END.
                  

18:18 - 19/12/2008 - yorum {1} - yorum yaz

"sıkıcı"

 peki her başlayan günün bir sonra ki günün aynısı olacağını bile bile yaşamak?!.
 yoksa çok mu acımasız davranıyorum?
 ...

18:22 - 24/8/2008 - yorum {1} - yorum yaz

>filmler-im<

film izlemeyi çok seviyorum,herkes gibi. bazen fazlaca nüksediyor bu hastalığım.bknz :final zamanları film izlemek:)

her türlü film izleyebilirim.izleyebilirim diyorum çünkü gerçekten izlemek eylemini çok az film için yaptım ben.öylesine izlediğim  komedi filmleri,bakıp görmediğim romantik komediler,korkmadığım boşa zaman harcadığım dediğim korku filmleri.hepsinin içinde bir üçlü yarattım ki kendime,canım sıkıldıkça izliyorum birinden birini

insan izledikçe içinde yer eden filmler vardır,hani böyle iiçinde kendini gördüğün yada izlerken seni utlu eden,bilmiyorum size hiç oldu mu?

ama ben AMELİE'yi izlediğimde hep aynı şeyi hissediyorum. o küçücük yanlız dünyasında başkalarına yardım etmeye uğraşan sonunda da aşkın kıvılcımıyla  hayatı renklenen bir kızın hikayesi...küçücük ama gerçekten çok küçük şeylerle mutlu olabilien  amlie(anudrey tautou) harikalar yaratmış... depresyondayken yada çok mutluyken,canım sıkkınken,yapıcak birşey bulamazken hep bu filmi izliyorum.nedensiz. yada hep aynı nedenden.bilemiyorum...

ikinci filmim PAN'İN LABİRENTİ.  geçen sene izleme şerefine nail olduğum bu film, nedense beni çocukluğuma götürdü önce.sonra içimdeki merhamete,en sonda acıya. içinde öyle şeyler barındıran bir film ki, içinizi mayhoş edecektir izledikçe.merhamet duygularınız kabaracak,belkide içiniz acıyacak. ama yinede  acılarının içinde hayalerine tutunmaya çalışan bu sevimli kızı seveceğinizi umuyorum.

3. filmim de REZERVUAR KÖPEKLERİ.  ee sinemanın altın çocuğu kabul edilen Quantine Tarantino'yu işe katmazsak olmazdı şimdi. bu film için çok fazla birşey yazmayacağım.izlediğiniz de farkediceksinizdir elbet, koparan replikler, klasik hikayeler,hırsız -polis oyununun en kült olmuş filmi.

fakat heyhat, böle oturduğum yerden ahkam kestiğme bakmayın, sinema eleştirmeni filan değilim tabiki. ama beğenilerime en uygun 3 filmi yazmış bulunmaktayım. fikirlerime önem verip izleyen olursa bana yorumlarını ulaştırsın.

hürmetlerimi sunarım efenim...

15:10 - 7/2/2008 - yorum {1} - yorum yaz

yok

çok özledim seni.

hemde öyle çok özledim ki!

sensizliği yaşarken ne kadar da anlamsızlaştı herşey birden gözümde.içim bomboş teneke gibi,ötüp  duruyor,yankılanıyor haykırışlarım yalnızlığımın duvarlarında,öylesine giyinmişim ki seninle,çıplak kaldım sanki sen gidince.boşluğunda savrulan rüzgarının tozları doldu gözlerime,hırçın dalgaların boğdu ciğerlerimi.gözlerinin bataklığı dahada çekti beni içine

anladım ki sen "yok"sun,ben de "yok"um,

biz büyük bir "yok"luk paylaşmışız seninle,

öylesine buruk kalmış anılar yüreğimde

yetim kalmış özlemlerim

sen "yok"tun zaten

bendim seni vareden

şimdi gittin de, "yok" mu olsun sen?

yokum,yoksun,yokuz biz zaten

23:22 - 6/2/2008 - yorum {1} - yorum yaz

uzak

uzaklık sanıldığı kadar uzak değilse,farkında olmadan çok yakınına düşer o"uzağın"  insan.bu yakınlaşan uzakta bir adım geri bile gidemezsin,takatın kalmamıştır.kaldı ki bu yakınlaşan uzaktaki değişim seni savurur,kendini savrulurken bulursun dahada yakın kıyılarına "uzağın". onu görmemek yetmez,duymamak yetmez,onu düşünmemek bile yetmez . sen kendini çeksende,yayı çekilmiş ok gibi fırlarsın daha öteye,insan nasıl kaçar o "uzak"tan,böylesi bir tuzaktan?

kaçmak mıdır seni inciten,yoksa kaçmaya çalıştıkça birbirine dolanan ayaklarınla beraber duyguların mı?

artık zaman dururken, saatin tiktakları gelmez olur kulağına.kendi saniyelerinde boğulur,kaybolursun,yutulursun,içine çekilir,emilir,yoğrulur,unutulursun... ya da unutursun.

insan gem vuramaz duygularına.

yaşamak bir oyun  olsada anılarda,kurallar değişmez ne kadar uğraşsan da.

sandığın kadr uzak mıdır, kaybettiğin sana? 

22:11 - 6/2/2008 - yorum {yok} - yorum yaz

• sıkıntı anları